برای صد و یکمین بار میگم:

هیچی از هیچ کس بعید نیست!

کلمات میتونن بفهمونن درد چیه؟!
میتونن معنی کلافگی رو بفهمونن؟!
میتونن خستگی رو،اون طور که هست توصیف کنن؟!
میتونن حالیت کنن غم یعنی چی؟!
میتونن بگن وقتی ذوق زده ای،حالت چجوریه؟!
میتونن معنی دوست داشتن رو برسونن؟!
میتونن بگن دلتنگی چجوریاست؟!

میتونن؟!
میتونن؟!
معلومه که نه!
قطعا نمیتونن!

حمایت کردن از کسایی که در حقشون بی انصافی یا بی عدالتی میشه،کار سختیه!

ولی حداقل خیالت راحته که کار درست رو انجام دادی!

آدم قبل از اینکه بتونه با دیگران زندگی کنه،باید بتونه با خودش زندگی کنه...

دینگ دینگ...

تو باختی!

حرفی رو که نباید میزدی،زدی!

سوالی که نباید می پرسیدی،پرسیدی!

کاری که نباید میکردی،کردی!

:)

نمیدونی باید تو جمله ای که میگی،از فعل ماضی استفاده کنی یا مضارع و یا حتی مستقبل...

اینجاست که مجبور میشی جمله ات رو ناتموم بذاری و عمیقا در مورد خودت فکر کنی.